Tweedaagse fietstocht - Hapert

Donderdag 9 mei 2019

Achtmaal

Hulde aan Annie en Ria.
Zij hadden wederom veel tijd en energie geïnvesteerd in het organiseren van deze, tot in de puntjes uitgetekende en verzorgde, "Tweedaagse Fietstocht".
Hoewel een ondertitel als "Happen-en-Trappen-Tweedaagse" de lading ook volledig zou dekken.

Voor het derde jaar op rij verzamelden zich twintig sportieve AVA-dames bij de kerk van Achtmaal.
Zo zijn we getuige van de aanvang van een traditie.
Immers, een traditie begint bij herhaling.
Na uitleg van de spelregels vertrok de stoet rond 9 uur onder aanvoering van Annie.

Via Loenhout naar Hoogstraten.
Daar was de eerste stop bij "Het Zoete Begijntje".
De tafels stonden gedekt voor een ontbijt.
Beetje laat voor een ontbijt, want het was inmiddels half elf.
Maar bij de koffie en thee kregen we wel een lekker stuk appeltaart.

Met de eerste twintig kilometer in de benen en de opgenomen calorieën werd de weg vervolgd richting Wortel.
Daar gebeurde het enige accident van deze tweedaagse tocht.
Tijdens een stop kukelde Corrie pardoes om en kwam onder haar fiets te liggen.
Daardoor kreeg haar hand, die toch al in een brace zat, een extra opdoffer.
Ze verbeet haar pijn en met veerkracht fietste ze gewoon verder.

Het ging richting Merksplas.
De lunchpauze was bij "Baalse Hei" te Turnhout.
Inmiddels was het half twee en stond er ongeveer veertig kilometer op de teller.
Ook stonden er veertig eetplaatsen gedekt.
Wederom een spraakverwarring.
Er waren voor eenieder twee broodjes besteld.
Het bleken broodjes van een halve meter te zijn.
Het Vlaamse broodje staat blijkbaar gelijk aan een Franse baguette.
Brood-'je' kroket en brood-'je' ham of kaas.
Tonnetje rond vervolgden we een uur later de weg.
Via het kanaal verder langs Ravels en Arendonk.

Bij Reusel kwamen we terug in Nederland.
Na ongeveer zestig kilometer te hebben gepedaleerd, bereikten we "Taverne D'n Ouwe Brandtoren" rond vier uur.
Bij een enkeling doemden de eerste tekenen van zadelpijn op.
Toen het zitgat voldoende was bijgekomen en de drankjes in het gestel zaten, vervolgde de koers zich naar Dalem bij Hapert.

We arriveerden na ruim zeventig kilometer fietsen om half zes bij "'t Gaffeltje".
Een uitstekende locatie waar later een heerlijk viergangendiner genuttigd werd.
Maar daarvoor werd iedereen een kamer toegewezen.
De gastvrouw vond het een hilarische "Sisteract".

Na het avondeten ging het samenzijn nog gezellig door met allerlei lachsalvo's.
Toch was voor middernacht de rust wedergekeerd in "'t Gaffeltje".

Ondanks de weersverwachting had tijdens de hele heenreis de regenkleding in de tas kunnen blijven.
De weergoden waren ons de hele dag gunstig gezind geweest en hadden hun buien elders laten vallen.
Perfect fietsweer.

Patricia H.


Vrijdag 10 mei 2019.

Dalem bij Hapert

Na een heerlijk ontbijt vertrokken we rond 9.30 uur vanuit het Gaffeltje richting huiswaarts.
We reden door een prachtig stuk "midden Brabant", ongelofelijk hoeveel verschillende kleuren groen, de natuur in de lente ons laat zien!

Onze koffiestop was bij de Spartelvijver in Hoge Mierde, waar volgens goed AVA gebruik koffie en gebak werd genuttigd.
Achter ons zat een man die zich afvroeg waar wij vandaan kwamen, nadat wij Achtmaal zeiden vond hij het wel erg knap dat we zo'n lange tocht op de fiets maakte, en, zo zei hij, het blijft gelukkig de hele dag droog.

Dat hij niet in de wieg was gelegd voor weerman, daar kwamen wij meteen achter, want bij buitenkomst regende het.
Dus allemaal onze regenkleding aan (waar sommige van ons niet echt vrolijk van gingen kijken) en we vervolgden de tocht.
Na 15 minuten was het weer droog en dus kon de regenkleding weer uit.

De volgende stop was de Heimolen in Baarle-Nassau.
Tijdens een plensbui genoten wij van een lekkere lunch, dit keer met Hollandse broodjes en werden er groepsfoto's gemaakt.
Daarna nog even het regenpak aan maar al snel werd het droog en bleef het ook droog.
Het positieve van de regenval was dat er een soort nevel opsteeg vanaf de akkers wat een fraai gezicht was.

De één na laatste stop was bij de Vredesboom in Meer voor een aangekleed kopje koffie en daarna nog een stukje fietsen naar den Thuur, waar we na-kletsend een frietje en snack aten.
Annie en Ria werden bedankt voor de prachtige route en het gastvrije verblijf dat zij geregeld hadden; petje af!

Het was de eerste keer dat ik deze 2 daagse heb meegefietst, 150 km op de teller en zeker 150 keer gelachen, wat was het leuk!!

Els J.

Klik hier voor foto's.

Terug